قبل از تو رنگ ها همه خاکستری بودند و سیاه

قبل از تو نه صدایی شنیده میشد

و نه قلبی طپیدن را بلد بود

قبل از تو من خودم را گم کرده بودم

در نا امیدی های روزهایم آغوشت معبدی شد برای تمام

نداشته های زندگیم

برای دیدن رنگ ها

چشمهایت گرما بخش روزهای سرد زمستانی ام شد

تو جاودانه ی قلب تنهای منی

# ابدی

هیاهو نمیکنم

آشوب نمی کنم

دیگر حتی اشک هم نمیریزم

فقط بیشتر مهربانی میکنم

بعد از تو عجیب منقلب شده ام...

مولود تنت

گرچه پاییز از دغدغه ء یلدا بگذشت

دل من از سر بند دل یلدایی تو در نگذشت

گر چه من بازندده ء بازی فربیت شده ام

لکن در پس رویای تنت سر و جان بدهم

شب مولود تنت مست و آواره ء آن کوچه غمزده ام

مهر عشقت بر تن عریان درخت حک شده است

سالها بی تو و بی عشق رخت ، تلخ گذرند

سال ها بی من و با دست رقیب آیا گذرد؟

چه کنم تا تو مرا از رفتن خویش باز داری

سببی شو که از محور دنیای موازی برسی

خواب را چه بگویم که مرا با خیالت به رویا بکشی

پیچیده در این شهر مه آلود غم جمعه رفتن

ساعت و ثانیه ایستاد ز هجران و تو و من....

# پریزاد

تو نیستی و بازم غم زخم خورده ی پاییز در چشمانم

می نوازد اندکی باران بر نسسیم خشک گیسوهایم

آنچنان باد غرور افکند بر چشمانت

که یادم می رود هر دم عشق افسون بار دستانت

چه آشفته بازاریست خواب های پریشانت

چه زیبا آمدم در بند و افیون رویایت

چه شد آن افسانه ی زیبای فرهادم

چه شد رسوایی افسانه ی عشق شیرینت

باورت نیست که اندوه از دلم خالی ست

یک نفس بر دیدنت در تن من باقی ست

#پریزاد

قصهء غم

باز هم من و قصه ی تکراری غم

یاد آن شب تاریک و بیماری من

تا کجا زخم بر این زخم دلم، یار زند

اشک دیده روان بر سر ابیات رود

یاد آن تب تب دار تنت شده آتش در دل

وای رسوای دلم بعد نبودت ماند در گل....

# پریزاد

یاد

شده آیا غم از دل ببری
شده آیا که عشق از ذهن ببری
من همان خاکستر خاموش سیگار
شده آیا تو ز یاد آوری ای یار
دلتنگ آن لحظه ی خاموش آخر
سکوت من و اشک به چشمات
سخت دل کنده شد از باور دستات
آه از آن دم که زند سیل به احوال
تو را می سرایم با عشق بر باد
تو آنی که مرا سوزاندی در یاد
صدایت شده نجوای در خواب
نگاهت تا ابد عکسی در این قاب
# پریزاد

زنی از دور به آغوش می کشد

دلش در گرو به عشقت پر می کشد

صدایت به نجوا به گوشش می رسد

از خیال رویت به جنون می رسد

غروب زندگی برایش ماتم زده

تو دانی هوایت چه زخم ها زده؟

امان و آه و این اشک به پشت سرت

رسیده صدایش به عرش و فلک

زر و سیم دنیا با تو اما چه فانی

برایم عشق سوزان تو تا ابد باقی...

# پریزاد